6.7.06

 

ΑΓΑΠΑΩ = ΠΟΝΑΩ

Πίστεψα ότι ο κόσμος μου ανήκει , μα τώρα δεν ανήκω καν σε αυτόν .

Κοιτάω γύρω μου. Χάθηκε η γεύση της ζωής. Περπατώ και περιφέρω το κορμί μου γύρω γύρω σε αυτή την πόλη χωρίς νόημα.

Δεν θέλω να ζω …δεν θέλω όμως και να πεθάνω.

Θεέ μου τι μαρτύριο είναι αυτό;

Γιατί με ξυπνήσεις και μου έδωσες το φως μόνο και μόνο για να μου το ξαναπάρεις πίσω;

Οικονομική κατάσταση κακή.

Σπουδές μέτριες έως καθόλου.

Δεν μου επιτρέπεται να αγαπήσω και ακόμα χειρότερα να με αγαπήσουν.

Δεν έχω δικαίωμα στον έρωτα και στα όνειρα.

Γεννήθηκα για να πονάω και να αυξάνω την αυταρέσκειά σας.

Ανοίγω πάλι τα πανιά μου και ξεχύνομαι πάλι στις άγριες θάλασσες του υποσυνείδητού μου.

Το τελευταίο ασφαλές λιμάνι χάθηκε μαζί σου.


Comments: Post a Comment



<< Home

This page is powered by Blogger. Isn't yours?